درون سينه آهی سرد دارم

رخی پژمرده ، رنگی زرد دارم

ندانم ، عاشقم ، مستم ، چه هستم ؟

همی دانم دلی پر درد دارم !

دلم می خواست ، دنيا خانه مهر و محبت بود

دلم می خواست مردم دنيا ، در همه احوال با هم آشتی بودند .

طمع در مال يكديگر نمی كردند .

كمر بر قتل يكديگر نمی بستند .

مراد خويش را در نامرادی های يكديگر نمی جستند ،

ازين خون ريختن ها ، فتنه ها ، پرهيز می كردند ،

چو كفتاران خون آشام ، كمتر چنگ و دندان تيز می كردند !

   رفتم به كنار رود ، 

  سر تا پا مست

                               لرزيد و رميد و رفت و ناليد و شكست !